counter 2,924

Profile

•♦○ nOkO ○♦•
I ♥ 山下 智久 and NewS

Calendar

October 2007
S M T W T F S
« Sep   Nov »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031 

Recent Readers

You!
Join storythai!

•♦○ nOkO ○♦•
oxgen
คุณป้าหัวใจคึกคัก
TheSKY
Giive
aUngaink
:+:+:+เด็กดื้อกะคนใจร้าย+:+:+:
* * * PoOmizZ* * *
HeiZaii
*,^อาคุงยูู/////

ปิดเทอม

ในที่สุดก็ลืมไปแล้วว่าเล่นไปจนถึงตัวอักษรไหน คาดว่าจะเป็น L แต่ด้วยความที่ขี้เกียจเลยไม่ได้เปิด ก็นิสัยมันเสียไปแล้วแบบนี้นั่นแหละ

ในที่สุดก็ได้พูดอย่างเต็มปากเต็มคำกับชาวบ้านเค้า
"ปิดเทอมแล้ว"



กว่าจะได้ปิด ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทำจนแบบที่หายเหนื่อยแล้วก็ต้องมานั่งคิดว่า "แน่เหมือนกันนี่นา"
ทำแต่ละงานวันเดียวเสร็จ

นิตยสารเล่มเดียวยังทำวันเดียวได้ แต่ความทุเรศไม่ต้องพูด แต่ก็ไม่ทุเรศมากนะ ^^Y (เข้าข้างสุดๆ)

งาน online ส่งไปเมื่อคืนเปิดไม่ได้ซะงั้น ไม่รู้เพราะอะไร แต่อาจารย์อ่านโค้ดเป็นนี่นา ไม่น่าต้องเครียด

เทอมนี้เกรดจะเป็นยังไงนะ ?? ลงเรียนไป 9 ตัว ญี่ปุ่น 4 บรรณฯ 5 ไม่มีตัวช่วย T^T

ญี่ปุ่นนี่คาดเดาตัวเองไม่เคยจะถูกเลยสักเทอม
บรรณฯเทอมนี้ก็คาดว่าจะร่อแร่

"จะมีอะไรดีกับเค้าบ้างรึเปล่า" ประโยคฮิตอีกประโยคคือ "ก็ทำตัวเองทั้งนั้น"

เอาน่า! แย่ไปแล้วทำไรได้ ทุเรศสุดๆ



อยากไปเที่ยว อยากกินชาเล่ แต่ว่ากินเจ ลืมไปได้ยังไง
นัดกันไว้ดิบดีแต่คาดว่าจะแห้ว อ้อมมันไม่มีปิดเทอมนี่นา 6-__-'' อดชัวร์

เอาไว้ไปเที่ยวงานหนังสือแล้วกัน อย่างน้อยก็ได้เรียกว่า "ท่องเที่ยว" กลับมาบ้านมีหนังสือให้อ่าน ไม่ต้องไปไหนมา ไม่มีเงินซื้อซิงเกิ้ลกะอัลบั้มนิวส์ เดี๋ยวจะแย่

ปล.1 จะได้ไปเชียงรายป่ะเนี่ย
ปล.2 อยากได้อัลบั้ม LEAH
ปล.3 อยากรวย
ปล.4 อยากดูคอนฯ NewS
ปล.5 เดี๋ยวจะไปนั่งแปล seventeen ของคุณพี
ปล.6 ชีวิตนี้มีอะไรอยากทำเยอะแยะไปหมด แต่ทำตัวไม่ดีเวลาเลยไม่มีพอที่จะมานั่งทำ

ปิดเทอม

ในที่สุดก็ลืมไปแล้วว่าเล่นไปจนถึงตัวอักษรไหน คาดว่าจะเป็น L แต่ด้วยความที่ขี้เกียจเลยไม่ได้เปิด ก็นิสัยมันเสียไปแล้วแบบนี้นั่นแหละ

ในที่สุดก็ได้พูดอย่างเต็มปากเต็มคำกับชาวบ้านเค้า
"ปิดเทอมแล้ว"



กว่าจะได้ปิด ทำงานหามรุ่งหามค่ำ ทำจนแบบที่หายเหนื่อยแล้วก็ต้องมานั่งคิดว่า "แน่เหมือนกันนี่นา"
ทำแต่ละงานวันเดียวเสร็จ

นิตยสารเล่มเดียวยังทำวันเดียวได้ แต่ความทุเรศไม่ต้องพูด แต่ก็ไม่ทุเรศมากนะ ^^Y (เข้าข้างสุดๆ)

งาน online ส่งไปเมื่อคืนเปิดไม่ได้ซะงั้น ไม่รู้เพราะอะไร แต่อาจารย์อ่านโค้ดเป็นนี่นา ไม่น่าต้องเครียด

เทอมนี้เกรดจะเป็นยังไงนะ ?? ลงเรียนไป 9 ตัว ญี่ปุ่น 4 บรรณฯ 5 ไม่มีตัวช่วย T^T

ญี่ปุ่นนี่คาดเดาตัวเองไม่เคยจะถูกเลยสักเทอม
บรรณฯเทอมนี้ก็คาดว่าจะร่อแร่

"จะมีอะไรดีกับเค้าบ้างรึเปล่า" ประโยคฮิตอีกประโยคคือ "ก็ทำตัวเองทั้งนั้น"

เอาน่า! แย่ไปแล้วทำไรได้ ทุเรศสุดๆ



อยากไปเที่ยว อยากกินชาเล่ แต่ว่ากินเจ ลืมไปได้ยังไง
นัดกันไว้ดิบดีแต่คาดว่าจะแห้ว อ้อมมันไม่มีปิดเทอมนี่นา 6-__-'' อดชัวร์

เอาไว้ไปเที่ยวงานหนังสือแล้วกัน อย่างน้อยก็ได้เรียกว่า "ท่องเที่ยว" กลับมาบ้านมีหนังสือให้อ่าน ไม่ต้องไปไหนมา ไม่มีเงินซื้อซิงเกิ้ลกะอัลบั้มนิวส์ เดี๋ยวจะแย่

ปล.1 จะได้ไปเชียงรายป่ะเนี่ย
ปล.2 อยากได้อัลบั้ม LEAH
ปล.3 อยากรวย
ปล.4 อยากดูคอนฯ NewS
ปล.5 เดี๋ยวจะไปนั่งแปล seventeen ของคุณพี
ปล.6 ชีวิตนี้มีอะไรอยากทำเยอะแยะไปหมด แต่ทำตัวไม่ดีเวลาเลยไม่มีพอที่จะมานั่งทำ

** YoO - friend

Happy Birthday และสุขสันต์วันเกิด

ไม่มีเค้กให้หรอกนะ ไม่ได้กินเค้กด้วยกันมานานแค่ไหนแล้ว
ไม่นับบ้านหญิงที่เพิ่งเจอกันไปตอนต้นปีนะ ^^ นานจะครบ 1 ปีรึยัง

นานแค่ไหนแล้วนะที่เราไม่ได้พูดคำว่า happy birthday ให้ยูฟังแบบตัวเป็นๆ
มันคงจะนานพอดูเลยเนอะ เพราะว่าเอาเข้าจริง เรื่องราวแบบนั้นเรากลับจำมันไม่ได้เลย

แย่จัง 55+

วันนี้วันเกิด ตอนนี้ที่หน้าจอโทรศัพท์ก็ขึ้นมาว่า Yoo 20
ไม่อยากจะเชื่อในขณะที่เรามีเลขข้างหลังเป็นอีกตัว เพื่อนเราก็มีเป็นอีกตัวที่เราผ่านมันมาแล้ว

ตามความรู้สึกของเรานะ เราคิดมาตลอดว่าแกน่ะทำอะไรได้มากกว่าอายุ 20 ซะอีก
เอาแบบง่ายๆ ก็คือเราว่ายูโตเร็ว โตเร็วพอที่จะทำอะไรได้หลายอย่างแบบที่เราไม่ทำ และไม่ทำอะไรแบบที่เราทำ





คบกันมาตั้งแต่ ม.1 นี่เข้าปี 3 ใกล้จะจบ หนังสักเรื่องไม่เคยดูด้วยกัน
ได้แต่ทำอะไรก็ไม่รู้ที่เอาเข้าจริงจัง มีแต่เราเองที่เรียกร้อง

ล่าสุดก็ไปงานมีตเป็นเพื่อน ทั้งๆที่ไม่รู้จักใครเลยสักคน

ตั้งแต่ ม.4 ที่เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน เราดีใจนะเวลาที่ทุกคนอยากรู้ว่า่ยููเป็นยังไงแล้วจะมาถามเอากับเรา
แต่ในบางเวลาเราก็กลับคิดว่าทำไมเราสองคนถึงไม่เหมือนเดิม

อาจเป็นเพราะว่าบางคำถามเราตอบได้ไม่เต็มปากเต็มคำกับคนที่ถามล่ะมั้ง

... แต่ว่าพอเ็ป็็้นแบบนั้นทุกครั้งจะต้องมีอะไรสักอย่างที่ทำให้เรารู้ว่า "เราต่างหากที่คิดไปเอง" ...


ทุกปีที่เป็นวันเกิดเรา แม้จะไม่ทุกปี แต่เราก็ได้ของขวัญจากยูโดยไม่เคยต้องทวงถาม
แต่ทุกปีที่เป็นวันเกิดยู เรากลับไม่มีอะไรเลยนอกจากข้อความ และปีนี้ก็เป็นแบบนั้น

พอเป็นแบบนั้นทุกครั้งมันทำให้เราคิดว่าเรารักแกไม่เท่าที่แกรักเรา

... แต่เราขอบใจที่แกเห็นเราเป็นเพื่อน ...





ทุกวันนี้เราไม่แน่ใจว่าความรู้สึกอะไรๆ มันจะเท่ากับตอนม.1 ที่ได้นั่งกินข้าวด้วยกันในวันปฐมนิเทศรึเปล่า
มันจะเท่ากับวันที่เราไ้ด้นั่งข้างยูในห้องเรียนตอน ม.1
มันจะเท่ากับตอนที่เราได้มีกลุ่มใหญ่ๆ และรู้จักกับข้างฟ่างและปู
มันจะเท่ากับตอนที่เราเขียนไดอารี่แลกกัน
มันจะเท่ากับตอนที่เราไปนอนค้างบ้านยู
มันจะเท่ากับตอนที่ยูมีแฟนคนแรก และตอนที่เราเริ่มรักใครจริงจังนานมากๆเป็นคนแรกอย่างปอล
หรือแม้ว่าจะตอนที่ยูไปยืนข้างเรา เพื่อถามเอกว่าจะเอายังไงกับความสัมพันธ์

ยูว่าความรู้สึกของเราสองคนยังเหมือนอย่างตอนนั้นป่ะ
ยูยังจดจำได้บ้างรึเปล่าว่าเป็นยังไง

สำหรับเรามันเลือนลางไปนะ แต่ว่ามันไม่จางหาย

ชื่อของยู เลขที่ตอนม. ต้น
เรื่องต่างๆ จำไม่ได้หมดหรอกนะ แต่ว่าจำได้ก็จะจำไปตลอด

จำว่ายูน่ะเป็นเพื่อนคนนึงที่เราคิดว่ายังไงก็ไม่มีทางทิ้งเราแม้ว่าเราจะแย่ขนาดไหน
เราจำได้ว่าไม่ว่าเราจะร้องไห้หรือหัวเราะ ยูก็จะไม่ทิ้งเรา
เราจำได้ว่าตอนที่เราโกรธกัน แต่ยูก็ไม่เคยทิ้งเรา

ขอบคุณนะ สำหรับความเป็นเพื่อน

ทั้งๆที่เป็นวันเกิดแท้ๆ แต่ว่านี่มันอะไรกันเนี่ย ^____^

มีความสุขมากๆ นะยู สุขสันต์วันเกิด



nokoyama