ทั้งๆที่
ไม่ได้อัพมาตั้งนาน พอมาอัพก็กลายเป็นแค่ที่ที่คิดถึงว่ามาระบายเอาไว้ก็คงจะดี
นี่ถ้าด่าเราได้ ก็คงจะด่าไปแล้วแหละนะ
... อย่าได้เห็นใครหรืออะไรมีค่าแค่เรื่องเท่านี้ ...
แต่ถึงจะอ้างโน่นนี่ไปมา เราก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนแล้วจริงๆ นะ
นั่งเปิดดูโทรศัพท์ คนนั้นหรอ คนนี้หรอ เอาแบบนี้ดีรึเปล่านะ หรือว่าอย่าทำแบบนี้จะดีกว่า
กลายเป็นคนบ้าไปแล้ว มานั่งหัวเราะทั้งๆ ที่ในใจมันไม่หัวเราะสักนิด
เหนื่อยนะ เหนื่อยเพราะอะไรไม่รู้
ปรับตัวไม่ได้...
ไม่อยากทำหรอกนะ...
น่าเบื่อ...
หรือว่าเพราะอะไรต้องเป็นกู...
ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ทั้งๆที่มีความสุขมากๆ มากที่สุด แม้ว่าในระหว่างที่มีความสุขไม่ถึงสองชั่วโมงจะมีบางเรื่องมาทำให้ปวดหัว แต่ยังไงความสุขก็ล้นเหลือ
แปลกเนอะ รู้สึกได้เลยแหละว่าหล่นลงมาเหวจากที่สูงเป็นยังไง
บอกได้เลยว่าแค่เจ็บน่ะไม่พอหรอก ตายไปเลยดีกว่า ต่อให้รอบๆข้างมีคนตกลงมาด้วย ก็คิดได้แค่ว่าข้างๆที่ตกลงมาเป็นใครก็ไม่รู้ เราอย่ามารู้จักกันเลย เพราะถ้าใครไม่ไหวแล้วจากไปก่อน ก็จะต้องมานั่งร้องไห้เสียใจให้กัน
... ถ้าเป็นอย่างนั้น ต่อให้อยากรู้จักก็จะไม่เข้าไปทำความรู้จัก ...
เหนื่อย แล้วก็เหนื่อยจริงๆ
ทั้งๆที่ดูรายการของนิวส์ก็หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง สนุกนะ สนุกจริงๆ ดูคุณพี เห็นหน้าเรียวจัง เห็นทุกๆคนก็ยังยิ้มได้ วันนี้วันเกิดเรียวจังด้วยนะ
แต่แค่แป๊บเดียวเองนะ เราต้องมานั่งร้องไห้อีกแล้ว
ปวดหัวว่ะ อยากให้ตายไปเลยแบบที่คิดเมื่อคืน
ทำไปก็คือหน้าที่ แต่ถ้าไม่ทำก็แค่ใครไม่รู้ และไม่ใช่คนที่ดี แต่จะเลวรึเปล่าอันนี้ไม่รู้
ขอร้องเหอะ แค่เกิดมาดูโลกที่ถูกน้ำมือของคุณทำลายไปตั้งแต่เด็กน่ะ ยังไม่ทันจะมาครบ 22 ปีดีด้วยซ้ำ
โลกที่เป็นโลกส่วนตัวของตัวเองก็จะมาโดนทำลายอีก
หัดเหนื่อยเพราะตัวเองซะบ้าง อายุเราก็แค่นี้ไม่อยากจะพูดหรอกนะว่าเหนื่อยกว่าตั้งเยอะ
อย่ามาเฝ้าถามเอาอย่างเดียว หรือขอเอาอย่างเดียว
เพราะว่าเหนื่อยเป็น และตอนนี้ก็บอกได้เลยว่าเหนื่อยมาก
คุณคงไม่เคยรู้หรอกว่าเพราะคุณน่ะ คุณคนเดียว คนๆนี้อยากตาย อยากหายไปจนไม่รู้จะนับครั้งยังไงแล้ว
ขี้ขลาดไปแล้ว
โง่มากไปแล้ว คิดได้ยังไง ประกบซะขนาดนั้น ใช้จุดอ่อนของเราที่ยังไงก็รู้นี่นา ก็คุณคือครอบครัว
คุณก็เหนื่อยอันนั้นเราก็รู้ แต่ถ้าคุณเอ่ยปาก เราก็ได้ พ่อแม่น้องเราก็ได้ เพราะคุณมีบุญคุณ แต่คนที่ไม่มีบุญคุณที่สอดแทรกเข้ามาตลอดน่ะ อะไรหรอ
จะต้องเหนื่อยไปนานแค่ไหน ร้องไห้เท่าไหร่ถึงจะพอ
เราไม่รู้แล้วว่าเราต้องโกรธหรือเราต้องเสียใจ
ความสุขของเราอยู่ที่ไหน ไม่เอาแบบที่แป๊บเดียวเท่านั้น เอาแบบที่ยิ้ม ยิ้มแล้วก็หัวเราะไม่ยอมหยุดสักทีน่ะ ช่วยทำให้มันมีทีเหอะ
หานะ ไม่ใช่ไม่หา แต่พอหาเจอก็มาเอามันไป ไม่ใช่แค่ซ่อนนะ เพราะหายังไงก็ไม่เจอ
เหนื่อย
เหนื่อย
แล้วก็เหนื่อยว่ะ
เมื่อไม่กี่วันก่อนเราก็แค่คนธรรมดา แต่ตอนนี้น่ะมันไม่ใช่อีกแล้ว
ก็จับเชิดไปเลยสิ ไม่เห็นต้องมานั่งพูดนั่งอธิบาย คุณจะเหนื่อยซะเปล่า ยังไงเราก็คือคนที่เหนื่อย งั้นให้เราเหนื่อยไปเลยมั้ย เผื่อความดีจะเข้าตัวเราบ้าง
นี่ถ้าด่าเราได้ ก็คงจะด่าไปแล้วแหละนะ
... อย่าได้เห็นใครหรืออะไรมีค่าแค่เรื่องเท่านี้ ...
แต่ถึงจะอ้างโน่นนี่ไปมา เราก็ไม่รู้ว่าจะไปที่ไหนแล้วจริงๆ นะ
นั่งเปิดดูโทรศัพท์ คนนั้นหรอ คนนี้หรอ เอาแบบนี้ดีรึเปล่านะ หรือว่าอย่าทำแบบนี้จะดีกว่า
กลายเป็นคนบ้าไปแล้ว มานั่งหัวเราะทั้งๆ ที่ในใจมันไม่หัวเราะสักนิด
เหนื่อยนะ เหนื่อยเพราะอะไรไม่รู้
ปรับตัวไม่ได้...
ไม่อยากทำหรอกนะ...
น่าเบื่อ...
หรือว่าเพราะอะไรต้องเป็นกู...
ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ ทั้งๆที่มีความสุขมากๆ มากที่สุด แม้ว่าในระหว่างที่มีความสุขไม่ถึงสองชั่วโมงจะมีบางเรื่องมาทำให้ปวดหัว แต่ยังไงความสุขก็ล้นเหลือ
แปลกเนอะ รู้สึกได้เลยแหละว่าหล่นลงมาเหวจากที่สูงเป็นยังไง
บอกได้เลยว่าแค่เจ็บน่ะไม่พอหรอก ตายไปเลยดีกว่า ต่อให้รอบๆข้างมีคนตกลงมาด้วย ก็คิดได้แค่ว่าข้างๆที่ตกลงมาเป็นใครก็ไม่รู้ เราอย่ามารู้จักกันเลย เพราะถ้าใครไม่ไหวแล้วจากไปก่อน ก็จะต้องมานั่งร้องไห้เสียใจให้กัน
... ถ้าเป็นอย่างนั้น ต่อให้อยากรู้จักก็จะไม่เข้าไปทำความรู้จัก ...
เหนื่อย แล้วก็เหนื่อยจริงๆ
ทั้งๆที่ดูรายการของนิวส์ก็หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลัง สนุกนะ สนุกจริงๆ ดูคุณพี เห็นหน้าเรียวจัง เห็นทุกๆคนก็ยังยิ้มได้ วันนี้วันเกิดเรียวจังด้วยนะ
แต่แค่แป๊บเดียวเองนะ เราต้องมานั่งร้องไห้อีกแล้ว
ปวดหัวว่ะ อยากให้ตายไปเลยแบบที่คิดเมื่อคืน
ทำไปก็คือหน้าที่ แต่ถ้าไม่ทำก็แค่ใครไม่รู้ และไม่ใช่คนที่ดี แต่จะเลวรึเปล่าอันนี้ไม่รู้
ขอร้องเหอะ แค่เกิดมาดูโลกที่ถูกน้ำมือของคุณทำลายไปตั้งแต่เด็กน่ะ ยังไม่ทันจะมาครบ 22 ปีดีด้วยซ้ำ
โลกที่เป็นโลกส่วนตัวของตัวเองก็จะมาโดนทำลายอีก
หัดเหนื่อยเพราะตัวเองซะบ้าง อายุเราก็แค่นี้ไม่อยากจะพูดหรอกนะว่าเหนื่อยกว่าตั้งเยอะ
อย่ามาเฝ้าถามเอาอย่างเดียว หรือขอเอาอย่างเดียว
เพราะว่าเหนื่อยเป็น และตอนนี้ก็บอกได้เลยว่าเหนื่อยมาก
คุณคงไม่เคยรู้หรอกว่าเพราะคุณน่ะ คุณคนเดียว คนๆนี้อยากตาย อยากหายไปจนไม่รู้จะนับครั้งยังไงแล้ว
ขี้ขลาดไปแล้ว
โง่มากไปแล้ว คิดได้ยังไง ประกบซะขนาดนั้น ใช้จุดอ่อนของเราที่ยังไงก็รู้นี่นา ก็คุณคือครอบครัว
คุณก็เหนื่อยอันนั้นเราก็รู้ แต่ถ้าคุณเอ่ยปาก เราก็ได้ พ่อแม่น้องเราก็ได้ เพราะคุณมีบุญคุณ แต่คนที่ไม่มีบุญคุณที่สอดแทรกเข้ามาตลอดน่ะ อะไรหรอ
จะต้องเหนื่อยไปนานแค่ไหน ร้องไห้เท่าไหร่ถึงจะพอ
เราไม่รู้แล้วว่าเราต้องโกรธหรือเราต้องเสียใจ
ความสุขของเราอยู่ที่ไหน ไม่เอาแบบที่แป๊บเดียวเท่านั้น เอาแบบที่ยิ้ม ยิ้มแล้วก็หัวเราะไม่ยอมหยุดสักทีน่ะ ช่วยทำให้มันมีทีเหอะ
หานะ ไม่ใช่ไม่หา แต่พอหาเจอก็มาเอามันไป ไม่ใช่แค่ซ่อนนะ เพราะหายังไงก็ไม่เจอ
เหนื่อย
เหนื่อย
แล้วก็เหนื่อยว่ะ
เมื่อไม่กี่วันก่อนเราก็แค่คนธรรมดา แต่ตอนนี้น่ะมันไม่ใช่อีกแล้ว
ก็จับเชิดไปเลยสิ ไม่เห็นต้องมานั่งพูดนั่งอธิบาย คุณจะเหนื่อยซะเปล่า ยังไงเราก็คือคนที่เหนื่อย งั้นให้เราเหนื่อยไปเลยมั้ย เผื่อความดีจะเข้าตัวเราบ้าง
