counter 2,935

Profile

•♦○ nOkO ○♦•
I ♥ 山下 智久 and NewS

Calendar

December 2007
S M T W T F S
« Nov   Mar »
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

Recent Readers

You!
Join storythai!

•♦○ nOkO ○♦•
oxgen
คุณป้าหัวใจคึกคัก
TheSKY
Giive
aUngaink
:+:+:+เด็กดื้อกะคนใจร้าย+:+:+:
* * * PoOmizZ* * *
HeiZaii
*,^อาคุงยูู/////

-a-

กลับมาเขียนกับเค้าสักที...
นานเท่าไหร่แล้วเนี่ย ช่วงนี้ไม่ค่อยได้นับวัน นับเดือนในการอัพไดกลับเค้าเลย

กลับมาเล่นตัวอักษรอีกแล้ว
ครั้งที่แล้วถึง k เองมั้ง...ไม่น่ามากน้อยไปกว่านี้น้า ~~
เล่นให้เป็นชิ้นเป็นอันกับเค้าสักทีเถอะนะ

จริงๆ แล้วตัว a ไม่น่าจะใช่ตัวที่คิดยากเย็นอะไร แต่คิดแล้วคิดอีก คิดไปเรื่อยเปื่อย
จนสุดท้ายมาลงที่ว่า "ทำไมเธอไม่นึกถึงตัวเอง"

ทำให้คิดได้ว่าตลอด 21 ปีที่ผ่านมาเนี่ย...
คิดถึงตัวเอง หรือว่าทำเพื่อตัวเองดีแค่ไหนกันเชียวนะ
อะไรๆ รอบตัวเราจะคิดรึเปล่าว่าเสียใจจริงๆ ที่ต้องเกิดมาแวดล้อมกับคนนี้น่ะ



เริ่มเรื่องกันดีกว่า ว่าด้วยตัว a นั่นก็คือ
alisa
alisa เป็นใครกันนะ 55+

อลิศา ผลิเจริญสุข ชื่อเล่นก็คือนก หรือที่ป๋าและแม่ตั้งใจว่าจะให้เป็นลูกนก 
ลืมตาขึ้นมาดูโลกก็ 21 ปีแล้วนะเนี่ยเธอน่ะ ตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคมน่ะ
แม่ชอบบ่นว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่เกิดวันอังคาร ปีขาลจะหาคู่ได้ยาก
แถมแม่ชอบบอกอีกว่าเสือกลางวันกินแล้วก็นอนอย่างเดียว ซึ่งทุกวันนี้ยังไม่เห็นว่าแม่พูดผิดที่ตรงไหน

...จริงอยู่ทุกประการ

ตอนเด็กๆ อลิศาไม่ได้โกนหัว โตขึ้นมาเลยผมน้อย ทำให้ทุกวันนี้คิดว่าหรือว่าต้องบวชนะจะได้มีผมเยอะ
ปัญหาเรื่องผมยังเป็นเรื่องที่ทำให้หนักใจได้จนทุกวันนี้ (มันน่าเบื่อจริงๆ นะT^T)

ตอนเด็กๆ อลิศาไม่ดื้อ ไม่ซน เลี้ยงง่ายแต่ว่ารั้นมากๆ ได้อีก ไม่ผิดคือไม่ผิด เพราะฉะนั้นตอนเด็กๆ เวลาที่ทะเลาะกับใครจะปิดประตูห้อง แล้วนอนร้องไห้จนพอใจ

เคยหนีออกจากบ้านเพราะเรื่องบางเรื่องที่จำไม่ได้ แต่ในที่สุดก็ถูกตามจนเจอเพราะไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหนดี

ปัญหาที่จำได้ดีว่าเคยถามแม่คือ "ทำไมเวลาที่หนูอยู่บ้านคนเดียว แล้ว 5นาทีมันนานจัง" ทุกวันนี้คำถามนี้ก็ยังคงอยู่ในใจ

... ไม่รู้ว่าขี้เหงาหรือว่าอะไรแหละนะ

โตขึ้นมาหน่อย อลิศาได้เรียนรู้อะไรหลายๆ เรื่อง และได้รู้ว่าบางทีครอบครัวที่ไม่ได้มีองค์ประกอบครบถ้วนก็ไม่ได้ทำให้ความสุขเราลดน้อยลงไป

...แต่ทุกวันนี้ความคิดแบบนั้นไม่เห็นคงอยู่แบบเรื่องก่อนหน้านี้เลย

เรื่องที่อลิศาเสียใจมากที่สุด กลับไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกนะ เพราะว่าถือว่าเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ แค่เหนื่อยกับมันไปวันๆ ก็พอ

เรื่องที่เสียใจที่สุดคืดเรื่องที่แก้ไขไม่ได้ และยังไงก็ไม่มีทางแก้ได้ กลับแค่คำว่า "นักเรียน AFS ประเทศฟินแลนด์" ก็ทำให้มันจริงไม่ได้ ร้องไห้ซะยกใหญ่ เพราะว่าความฝันพังทลายโดยไม่ใช่เพราะน้ำมือตัวเอง

... ทุกวันนี้ความฝันก็ยังพังทลายเพราะใครหลายๆ คน

ส่วนที่ดีของอลิศา ตัวเองไม่รู้หรอก แต่ว่าบอกได้ว่าเป็นคนโลภและเห็นแก่ตัว
โลภกับการที่ให้อะไรไป แล้วอยากได้ตอบกลับมาบ้าง แต่ก่อนไม่เคยคิดหรอกนะ แต่เรื่องบางเรื่องทำให้ต้องคิด ดูเหมือนจะเป็นคนดีใช่ป่ะ ไม่ใช่หรอก 

อีกคำถามที่ตอนนี้ถามตัวเองอยู่คือ "สำหรับเพื่อนหลายๆ คน อลิศาคืออะไรกันแน่"
เวลาที่มีความสุข ไม่เห้นจะเคยได้รับรู้เลยว่าสุขขนาดไหน
แต่เวลาที่มีความทุกข์ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นคนแรกที่ได้รับรู้รึเปล่า แต่ว่าได้รู้ตลอด

... มันน่าดีใจแต่ก็เสียใจนะ เสียใจจริงๆ

เอาเหอะ ดูเหมือนว่าเธอคนนี้จะมีเรื่องเยอะแยะเต็มไปหมดเลยน่ะ แต่หลายเรื่องก๋อยากจะบอกว่า "ช่างมันเถอะ อย่าไปสนใจมันเลย" เพราะทำแบบนั้นอะไรๆ หลายอย่างจะดูมีความสุขมากกว่า

อลิศาไม่ใช่คนดี แค่ก็พูดได้ด้วยตัวเองอย่างเต็มปากเต็มคำว่าไม่เคยทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา หรืออยากจะสร้างปัญหาให้ใคร

พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าทุกคนที่ผ่านมาในชีวิตน่ะ รู้สึกขอบคุณ
ขอบคุณมากๆ นะคะสำหรับคนที่มีแต่สิ่งดีๆ ให้เสมอ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนยังไงหมด
เวลาเกลียดใคร เกลียดมาก อย่ามาให้เห็นหน้าเพราะฉะนั้นคุณคนที่อลิศาเกลียด ขอบคุณที่ทำให้ได้รู้จักอะไรเพิ่มเติม แต่ก็บอกได้ว่า "เกลียด" เช่นกัน



บางทีตัว a จาก alisa อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีแล้วนะเนี่ย
ยาวจังเลยน่ะ =="

HAPPY NEW YEAR 2008

-a-

กลับมาเขียนกับเค้าสักที...
นานเท่าไหร่แล้วเนี่ย ช่วงนี้ไม่ค่อยได้นับวัน นับเดือนในการอัพไดกลับเค้าเลย

กลับมาเล่นตัวอักษรอีกแล้ว
ครั้งที่แล้วถึง k เองมั้ง...ไม่น่ามากน้อยไปกว่านี้น้า ~~
เล่นให้เป็นชิ้นเป็นอันกับเค้าสักทีเถอะนะ

จริงๆ แล้วตัว a ไม่น่าจะใช่ตัวที่คิดยากเย็นอะไร แต่คิดแล้วคิดอีก คิดไปเรื่อยเปื่อย
จนสุดท้ายมาลงที่ว่า "ทำไมเธอไม่นึกถึงตัวเอง"

ทำให้คิดได้ว่าตลอด 21 ปีที่ผ่านมาเนี่ย...
คิดถึงตัวเอง หรือว่าทำเพื่อตัวเองดีแค่ไหนกันเชียวนะ
อะไรๆ รอบตัวเราจะคิดรึเปล่าว่าเสียใจจริงๆ ที่ต้องเกิดมาแวดล้อมกับคนนี้น่ะ



เริ่มเรื่องกันดีกว่า ว่าด้วยตัว a นั่นก็คือ
alisa
alisa เป็นใครกันนะ 55+

อลิศา ผลิเจริญสุข ชื่อเล่นก็คือนก หรือที่ป๋าและแม่ตั้งใจว่าจะให้เป็นลูกนก 
ลืมตาขึ้นมาดูโลกก็ 21 ปีแล้วนะเนี่ยเธอน่ะ ตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคมน่ะ
แม่ชอบบ่นว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่เกิดวันอังคาร ปีขาลจะหาคู่ได้ยาก
แถมแม่ชอบบอกอีกว่าเสือกลางวันกินแล้วก็นอนอย่างเดียว ซึ่งทุกวันนี้ยังไม่เห็นว่าแม่พูดผิดที่ตรงไหน

...จริงอยู่ทุกประการ

ตอนเด็กๆ อลิศาไม่ได้โกนหัว โตขึ้นมาเลยผมน้อย ทำให้ทุกวันนี้คิดว่าหรือว่าต้องบวชนะจะได้มีผมเยอะ
ปัญหาเรื่องผมยังเป็นเรื่องที่ทำให้หนักใจได้จนทุกวันนี้ (มันน่าเบื่อจริงๆ นะT^T)

ตอนเด็กๆ อลิศาไม่ดื้อ ไม่ซน เลี้ยงง่ายแต่ว่ารั้นมากๆ ได้อีก ไม่ผิดคือไม่ผิด เพราะฉะนั้นตอนเด็กๆ เวลาที่ทะเลาะกับใครจะปิดประตูห้อง แล้วนอนร้องไห้จนพอใจ

เคยหนีออกจากบ้านเพราะเรื่องบางเรื่องที่จำไม่ได้ แต่ในที่สุดก็ถูกตามจนเจอเพราะไม่รู้ว่าจะไปอยู่ที่ไหนดี

ปัญหาที่จำได้ดีว่าเคยถามแม่คือ "ทำไมเวลาที่หนูอยู่บ้านคนเดียว แล้ว 5นาทีมันนานจัง" ทุกวันนี้คำถามนี้ก็ยังคงอยู่ในใจ

... ไม่รู้ว่าขี้เหงาหรือว่าอะไรแหละนะ

โตขึ้นมาหน่อย อลิศาได้เรียนรู้อะไรหลายๆ เรื่อง และได้รู้ว่าบางทีครอบครัวที่ไม่ได้มีองค์ประกอบครบถ้วนก็ไม่ได้ทำให้ความสุขเราลดน้อยลงไป

...แต่ทุกวันนี้ความคิดแบบนั้นไม่เห็นคงอยู่แบบเรื่องก่อนหน้านี้เลย

เรื่องที่อลิศาเสียใจมากที่สุด กลับไม่ใช่เรื่องนั้นหรอกนะ เพราะว่าถือว่าเป็นเรื่องช่วยไม่ได้ แค่เหนื่อยกับมันไปวันๆ ก็พอ

เรื่องที่เสียใจที่สุดคืดเรื่องที่แก้ไขไม่ได้ และยังไงก็ไม่มีทางแก้ได้ กลับแค่คำว่า "นักเรียน AFS ประเทศฟินแลนด์" ก็ทำให้มันจริงไม่ได้ ร้องไห้ซะยกใหญ่ เพราะว่าความฝันพังทลายโดยไม่ใช่เพราะน้ำมือตัวเอง

... ทุกวันนี้ความฝันก็ยังพังทลายเพราะใครหลายๆ คน

ส่วนที่ดีของอลิศา ตัวเองไม่รู้หรอก แต่ว่าบอกได้ว่าเป็นคนโลภและเห็นแก่ตัว
โลภกับการที่ให้อะไรไป แล้วอยากได้ตอบกลับมาบ้าง แต่ก่อนไม่เคยคิดหรอกนะ แต่เรื่องบางเรื่องทำให้ต้องคิด ดูเหมือนจะเป็นคนดีใช่ป่ะ ไม่ใช่หรอก 

อีกคำถามที่ตอนนี้ถามตัวเองอยู่คือ "สำหรับเพื่อนหลายๆ คน อลิศาคืออะไรกันแน่"
เวลาที่มีความสุข ไม่เห้นจะเคยได้รับรู้เลยว่าสุขขนาดไหน
แต่เวลาที่มีความทุกข์ไม่รู้หรอกนะว่าเป็นคนแรกที่ได้รับรู้รึเปล่า แต่ว่าได้รู้ตลอด

... มันน่าดีใจแต่ก็เสียใจนะ เสียใจจริงๆ

เอาเหอะ ดูเหมือนว่าเธอคนนี้จะมีเรื่องเยอะแยะเต็มไปหมดเลยน่ะ แต่หลายเรื่องก๋อยากจะบอกว่า "ช่างมันเถอะ อย่าไปสนใจมันเลย" เพราะทำแบบนั้นอะไรๆ หลายอย่างจะดูมีความสุขมากกว่า

อลิศาไม่ใช่คนดี แค่ก็พูดได้ด้วยตัวเองอย่างเต็มปากเต็มคำว่าไม่เคยทำตัวเป็นเด็กมีปัญหา หรืออยากจะสร้างปัญหาให้ใคร

พูดได้เต็มปากเต็มคำว่าทุกคนที่ผ่านมาในชีวิตน่ะ รู้สึกขอบคุณ
ขอบคุณมากๆ นะคะสำหรับคนที่มีแต่สิ่งดีๆ ให้เสมอ ไม่รู้ว่าจะตอบแทนยังไงหมด
เวลาเกลียดใคร เกลียดมาก อย่ามาให้เห็นหน้าเพราะฉะนั้นคุณคนที่อลิศาเกลียด ขอบคุณที่ทำให้ได้รู้จักอะไรเพิ่มเติม แต่ก็บอกได้ว่า "เกลียด" เช่นกัน



บางทีตัว a จาก alisa อาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีแล้วนะเนี่ย
ยาวจังเลยน่ะ =="

HAPPY NEW YEAR 2008

START

เริ่มกันใหม่ซะที
เรื่องเก่าๆ ปล่อยมันทิ้งไว้

คิดเอาไว้แค่ว่า "คนเราน่ะฉลาดและเฉลียวถึงจะไม่เท่ากับคนอื่น
แต่แค่เชื่อในตัวเอง ยังไงก็ต้องรุ่ง"

จบ...

บ้าแล้วไม่ใช่แล้ว จบแค่นี้น่าเกลียดตายเลย ไม่ได้อัพมานานแล้วเหอะเนี่ย 55+

อาทิตย์ที่ผ่านมา นับจากวันไหนดีล่ะ
วันเสาร์แล้วกันนะ...

ได้ไปดูคอนดงบังมา ถึงแม้ว่าบัตรจะ 1500 บาทอยู่บนที่สูงมาก (ซึ่งทำให้เกิดอาการกลัวมากนั่นน่ะ)
แต่ก็รู้สึกดีนะ แต่จะดีกว่านี้ถ้าเป็น NewS เวลาเห้ฯเค้ามาแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่าถ้ามีเหาะๆ แบบจอห์นนี่ก็คงจะดีจะได้เห็นหน้าชัดกว่านี้

แต่คอนฯ สนุกมากน่ะ ตะโกนเรียกชางมิน มิกกี้ไม่หยุดเลยทีเดียว
ดีแล้วที่เลือกดูวันที่ 15 ฉอปปี้เบิร์ธเดย์น่ะยอดเยี่ยม

แต่ก็แอบเหนื่อบนะ ก่อนเข้าไปดูเหนื่อยจริงจัง จะเป็นลมเหอะ ไม่ไหว
อากาศร้อนมากเลยทีเดียว

เรื่องที่สองผ่าฟันคุด จบ..
ทรมานมาก จบ...
ก็รู้แล้วว่าใกล้เส้นประสาท แต่จะให้หนูชาไปเป็นปีๆ คุณหมอคะมันมุรินะคะ น่ากลัวเหอะค่ะ จบ...

ตั้งแต่เมื่อวานยังไม่ได้กินข้าวไปเท่าที่เคยกินแล้ว
จะแย่แล้ว...

เรื่องที่สาม สุขสันต์วันเกิดเซนเซเป็นปีแรก
แม้ว่าตอนงานรับน้องจะไม่ได้อยู่ด้วยก็ตาม แต่ว่าฟังที่เมย์เล่ามาก็รู้สึกดีใจ
แม้เราจะไม่ใช่เด็กเอก JAP แต่เราก็รักอาจารย์ภาคนี้มากกว่าภาคเราแหละนะ เรารับประกัน

ไปแล้วดีกว่า ยังไม่ได้กินยาเลย
ไปอ่านหนังสือสอบแล้ว

ครั้งต่อไปเราจะเริ่มต้นกันใหม่อย่างที่เราเคยเล่น

ikuzou~~~~

nokoyama